Nie zawsze trzeba wiedzieć, co powiedzieć. Sama obecność, rozmowa czy nawet wspólna cisza mogą dać choremu ogromne poczucie bezpieczeństwa. Warto po prostu być obok i pokazać, że nie zostaje z tym sam.
Osoba po diagnozie może przeżywać wiele emocji: lęk, złość, smutek, a czasem także nadzieję. Pozwól jej o tym mówić. Nie oceniaj i nie staraj się od razu wszystkiego naprawiać. Często największą pomocą jest po prostu wysłuchanie.
Leczenie onkologiczne bywa wymagające i wyczerpujące. Nawet drobne rzeczy mogą mieć duże znaczenie – zrobienie zakupów, przygotowanie posiłku, odebranie dzieci ze szkoły, zawiezienie na wizytę czy “zwyczajna” pomoc w organizacji dnia.
Naturalne jest, że chcemy dowiedzieć się jak najwięcej o chorobie. Warto jednak pamiętać, że internet może być pełen niesprawdzonych lub nieaktualnych informacji. Najlepszym źródłem wiedzy jest lekarz prowadzący oraz zespół medyczny.
Zdania takie jak „wszystko będzie dobrze” czy „musisz być silny” często wypowiadane są z dobrych intencji, ale nie zawsze pomagają. Lepiej powiedzieć: „Jestem przy Tobie”, „Możesz na mnie liczyć”, „Jeśli będziesz czegoś potrzebować – jestem”.
Wspieranie bliskiej osoby w chorobie może być emocjonalnie trudne. Bardzo ważne jest również to, aby zadbać również o własne siły, odpoczynek i możliwość rozmowy z kimś zaufanym.
Choroba onkologiczna to trudna droga, ale wsparcie bliskich może mieć ogromne znaczenie w jej przechodzeniu.